Carel de Vries - initiatiefnemer Aliantus

Carel de Vries - initiatiefnemer Aliantus

Toen Carel de Vries en zijn moeder een aantal jaar geleden eens rond gingen kijken voor een nieuw huis voor moeder, kwamen ze allebei teleurgesteld thuis. ‘We vonden het huidige aanbod eigenlijk niet prettig, het waren vaak donkere, oude gebouwen, aan de rand van een dorp of stad met een generiek aanbod en te weinig persoonlijke aandacht, ondanks hard werkend personeel. We zagen het beiden totaal niet zitten en zeiden voor de grap: ‘Dan ontwikkelen we toch gewoon zelf iets.’’ 

Die losse opmerking is inmiddels uitgegroeid tot een serieus en goed onderbouwd plan. Voor een woonzorggebouw, Aliantus Oud Seyst genaamd, middenin Zeist, met 20 ruime, moderne twee en driekamer huurappartementen die van alle gemakken voorzien zijn. Bewoners kunnen hier terecht met een -lichte en zwaardere- fysieke zorgvraag, maar Aliantus biedt ook 18 plekken aan ouderen met dementie. Zorg is 24 uur per dag binnenshuis aanwezig en de bewoner wordt volledig ontzorgd: van het huishouden en activiteiten tot medische zorg. 

Waardigheid, nu en in de toekomst 

Initiatiefnemer Carel de Vries: ‘Ik heb met Aliantus een woonomgeving willen maken waar je nooit meer weg hoeft – hoe hoog de zorgvraag ook oploopt. Nu moeten mensen die beginnen te dementeren of meer fysieke zorg nodig hebben vaak weg uit de vertrouwde omgeving omdat hulp niet meer te realiseren is. In een Aliantusgebouw doen we dat anders. Ons gebouw bestaat uit twee vleugels: één voor ouderen met dementie en één voor ouderen met vooral een fysieke zorgvraag. Mocht je onverhoopt in die positie komen, schuif je binnen de eigen woonomgeving door naar de andere vleugel. Hierdoor kunnen partners bij elkaar blijven onder 1 dak. We zorgen ook voor vast personeel, bekende gezichten, die weten wat jouw voorkeuren zijn. De zorg over je lijf en leden afstaan is vreselijk moeilijk en wij willen dat mensen hun waardigheid behouden en met warmte en zorg omringd worden, op een manier die hen past. Dat wil ik voor mijn eigen moeder, maar ook voor andermans ouders.’

In de maatschappij

Carel: ‘Veel van de huizen waar we naar gingen kijken stonden buiten de stad, aan de rand van een bos. Maar je wilt toch ook als je oud bent midden in het leven blijven staan, met gezelligheid en reuring in de buurt, ergens waar wat te zien is op straat en waar aanloop is. Mijn moeder had het gevoel ‘weggestopt’ te worden op de plekken die we bekeken. Daarom is Aliantus midden in Zeist gebouwd. We zoeken aansluiting bij de buurt en stad en halen de wereld binnen. Door vrijwilligers uit te nodigen, door zelf op stap te gaan, maar ook door een gezellige woonkamer in te richten waar je een kop koffie of een borreltje kan drinken met je huisgenoten, naasten én de buurt.’

Full service

Aliantus is full service, zodat je nergens meer over na hoeft te denken. Het huishouden, de was, zorgen voor de maaltijden, de praktische dingen van alle dag: alles wordt voor je gedaan. Hiernaast worden er activiteiten georganiseerd. Aanvullend op deze zorg krijgen bewoners  de medische zorg waarvoor ze geïndiceerd zijn.  Carel: ‘Met een terugtrekkende overheid en meer ouderen dan ooit, is er een ‘gat’ ontstaan. In de vorm van een fijne, persoonlijke woonplek voor de laatste levensfase. Waar je met plezier kunt wonen, ongeacht de hoeveelheid zorg die je nodig hebt. Mensen worden steeds ouder, maar we zijn vooral heel goed geworden in het rekken van de laatste jaren, waardoor steeds meer mensen relatief veel zorg nodig hebben. Aliantus springt daarop in. In ons gebouw wordt 24/7 zorg geleverd, door mensen waarbij je je thuis voelt. En dat raakt aan de kern van het Aliantus concept: we willen sfeer, het gevoel van thuiszijn. Zodra je als kind met je ouder op zoek gaat, blijkt er maar heel weinig te zijn waar je een goed gevoel van krijgt. Er is te weinig geïnvesteerd in woningen voor ouderen de laatste jaren. Met als gevolg gedateerde, kleine, oude kamers in ongezellige gebouwen waar iedereen zijn uiterste best doet, maar waar maar weinig plek is om te léven.’

Wat doet Aliantus dan anders?

Carel: ‘we hebben een eigentijds, nieuw, technisch slim gebouw gerealiseerd. Met ruime appartementen, waar je ook samen kan blijven wonen. De zekerheid dat je nooit weg hoeft. De sfeer. We zetten in op vast, bekend personeel. En hoewel de klok wel loopt, hebben we door het collectief aan te pakken meer ruimte voor extraatjes, meer tijd, rust, aandacht. De medische zorg wordt betaald uit je zorgbudget, maar de huur die je betaalt is voor de rest en daarin zit veel meer ruimte dan in het traditionele verpleeghuis. Er is dus meer tijd voor echt contact. Daarnaast proberen we uitstapjes en andere leuke dingen met vrijwilligers op te lossen”.

Ook hebben we heel goed geluisterd naar wat mensen willen. Kleine dingen maken soms een wereld van verschil. Een lage vensterbank bijvoorbeeld, zodat je vanuit je stoel naar buiten kan kijken. Of klinken laag op de ramen, zodat je vanuit een rolstoel zelf je eigen raam open kan doen. Dat lijkt niet bijzonder, maar door dit soort dingen kunnen mensen hun integriteit behouden. En zoveel mogelijk zelfstandigheid!  Centraal staat ook dat je moet kunnen leven zoals jij wilt. Je bent oud, geen patiënt. Daarom kun je bij Aliantus opstaan en douchen en eten wanneer je wil. Kun je zelf, in overleg, je dagindeling bepalen. Als jij tot half 11 wilt uitslapen en om 12 uur wilt ontbijten, prima! Je hoeft voor ons niet om half 7 op te staan en in je stoel te gaan zitten. Jij bepaalt zelf hoe jij leeft. Voordat bewoners hun intrek nemen, gaan ze in gesprek met onze vestigingsdirecteur over de woonwensen, zorgwensen, en het dagritme: en waar mogelijk faciliteren we dat.’

Aliantus Oud Seyst is op 1 november 2017 in gebruik genomen. Hoe heeft je moeder haar verhuizing naar Zeist beleefd?

Carel: ‘Ze heeft er enorm naar toe geleefd! Ze is heel zelfredzaam, nieuwsgierig ook. Heeft grote interesse in de wereld. Ze is nu 93 en heeft onlangs een nieuwe Iphone gekocht nadat ze alle reviews online vergeleken had. Daar hoef ik haar niks over te vertellen. Je bent ook niet opeens een ander mens als je oud wordt. Je wilt nog steeds in vrijheid en waardigheid je leven inrichten, erbij horen. Ze vindt het fijn dat dat nu kan, maar dan wel zo dat er zorg is wanneer ze die nodig heeft. Aliantus Oud Seyst wordt inmiddels bewoond door mensen met een wisselende zorgvraag. Mijn moeder heeft bijvoorbeeld weinig hulp nodig, ze kan nog veel zelf en is meer preventief in Aliantus Oud Seyst komen wonen. Andere bewoners hebben intensieve zorg nodig. Waar ik op hoop is dat Aliantus mensen trekt die zorg nodig hebben maar die ook nog van het leven genieten, die belangstelling hebben voor de wereld om hen heen. Die gezelligheid zoeken, contact willen, betrokken zijn. Maar die wel ontzorgd willen worden, nu en in de toekomt. Weten dat ze goed verzorgd wordt -wat de toekomst ook brengt- geeft mijn moeder, maar ook mij als haar zoon heel veel rust.’ 

Overzicht verhalen